Ortadoğu’da Çelik Üretimi Jeopolitik Baskı Altında Kalırken Küresel Arz Üzerindeki Etkiler Sınırlı Kalıyor

İran’da son dönemde çelik üretim altyapısına yönelik gerçekleştirilen hava saldırıları, ülkenin en büyük üretim tesislerinden Mobarakeh ve Huzistan’da geçici üretim kesintilerine yol açarak bölgesel metal piyasalarında kısa vadeli oynaklığı artırırken, bu gelişmenin küresel çelik arzı üzerinde ciddi ve kalıcı bir şok yaratmasının beklenmediği ifade edilmekte, söz konusu tesislerin İran’ın toplam üretim kapasitesinin görece küçük bir bölümünü temsil etmesi ve ülke genelinde kapasite kullanım oranlarının halihazırda düşük seviyelerde seyretmesi, üretimin alternatif tesislere kaydırılabilmesine olanak tanıyarak arz tarafındaki riskleri sınırlayan önemli bir esneklik sağlamakta, buna karşın İran’ın bölgesel rakiplerine yönelik misilleme tehditleri jeopolitik gerilimi artırsa da mevcut lojistik darboğazlar ve üretim sınırlamaları bu tehditlerin kısa vadede küresel arz üzerinde belirleyici bir etki yaratmasını zorlaştırmakta, bununla birlikte Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerinde çelik üretiminin büyük ölçüde ithal hammaddelere bağımlı olması ve bu hammaddelerin Hürmüz Boğazı üzerinden taşınması, bölgesel üretim açısından daha kritik bir kırılganlık yaratırken, mevcut kapasitenin önemli bir kısmının zaten operasyonel zorluklar nedeniyle tam kullanılamıyor olması ilave kesintilerin etkisini sınırlayan bir unsur olarak öne çıkmakta, bu süreçte Ortadoğu’nun artan ithalat ihtiyacının küresel ticaret akışlarını yeniden şekillendirmesi ve özellikle Çin’den yapılan çelik ithalatının daha da artması beklenirken, bu durum demir cevheri ve kok kömürü gibi temel girdilere yönelik küresel talebi destekleyerek fiyatlamalarda jeopolitik risk priminin devam etmesine neden olabilecek bir dinamik olarak değerlendirilmektedir.